ترا در هر مکان فریاد کردم

              ترا هر گاه و بیگه یاد کردم

مگر گوشی دهی بر نالة من

              به بخشی جرم چند ساله من

که بسیار است ای مو لا خطایم

              و لیکن کم بود شرم و حیایم

عذاب و دهشت و خوف و تباهی

              چها در پیش دارم یا الهی

کدامین زان خطرها یاد دارم

                             چه بر طاق فراموشی گذارم

(مفتی محمد عباس شوشتری جزائری)

/ 0 نظر / 14 بازدید